"கதம்ப உணர்வுகள்" தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது

Saturday, December 22, 2007

சொல்ல முடியாமல்.....

என் பார்வை
உனை தழுவும்போதும்
வார்த்தை வெளிவராமல்
என் காதலை சொல்ல முடியாமல்
உதடுகளை கடிக்கும்போதும்
சிதறும் ஒரே ஒரு
துளி ரத்தமும்
உன்னை தான் காதலிப்பேன்
என்று அடம்பிடிப்பது ஏனடா?

தாய்மை....

எத்தனை முறை சண்டையிட்டாலும்
பொறுத்து போவதும் உன் குணம்
எத்தனை முறை கோபப்பட்டாலும்
நிதானிப்பதும் உன் குணம்
எத்தனை முறை சந்தோஷித்தாலும்
புன்னகை செய்யும் உன் குணம்
நிலை தவறி போனாலும்
தாங்கி கொள்வதும் உன் குணம்
தாய்மையில் இத்தனை குணமா
அத்தனையும் எனக்கு இல்லையே
ஏனம்மா உனக்கு இத்தனை அன்பு
பெறாத பிள்ளை என் மேல்?
தத்து தானே எடுத்தாய்
உன் உயிராக என்னை ஏன் நினைக்கிறாய்
உன் முகமோ உன் குணமோ
ஒன்றும் இல்லாத என்னை
ஏனம்மா இத்தனை நேசிக்கிறாய்
தாயென்றாலே அதன் தன்மை
வந்துவிடுமா அம்மா சொல்லேன்
உன் தாய்மை என்னையும்
தாயாக்குமா அம்மா?

என் வழி தேடி....

விதைக்கப்பட்டேன்
விடியாத வேளையிலே
இஷ்டமில்லாமலே

கருவில் வளர்ந்தேன்
எதிர்பார்ப்புகளுடன்
ஆசைகளுடன்

எதிர்பார்ப்பு தந்த
ஏமாற்றத்தில்
வெறுக்கப்பட்டேன்

ராசிகெட்டவளாம்
விடியாமூஞ்சியாம்
எதிரே வந்ததால்
துலங்காது காரியமாம்

என் தவறு எங்கே
கண்ணீர் கோடுகள்
கன்னத்தில் காய்கிறதே
முகத்தில் தெரியுமா ராசி

அன்பிலார் உளம்
நல்லவரல்லாத இடம்
எனக்கும் வேண்டாம்
போகிறேன் என் வழி தேடி

கட்சி தொண்டு.....

ஆட்சியில் கலவரமா
எரியுங்கடா பஸ்ஸை
ஜாதிக்காரனை வெட்டிப்புட்டானா
எரியுங்கடா பஸ்ஸை
ஆளுங்கட்சியா இருந்தா
கண்டிப்பா ஜெயில் தண்டனை இல்லை
எதிர்கட்சியா இருந்தா
தண்டனையே இல்லை (அடுத்த ஆட்சியில்)
என்ன செய்தாலும்
தவித்து உயிர் விடுவது
மக்களே மூட மக்களே
நீங்கள் தானே
மறப்பது ஏனோ இதை
உயிர் இழப்பது ஏனோ
பலமுறை....
கொன்று குவிப்பதும்
செத்து மடிவதும்
யாரோ ஒருத்தரின்
சுயநலத்திற்காக மட்டுமே
குடும்பத்தை மறந்து
தன்னை கட்சியில் இழந்து
கிடைப்பது ஒன்றுமே இல்லையே..:(
வீட்டை காத்து நாட்டை காத்து
பின் செய்யுங்கடா கட்சி தொண்டு....

முயற்சி கொடுப்பது வெற்றி அல்லது அனுபவம்....

வெற்றியும் தோல்வியும் உந்தன் கைகளில்
வாழ்வின் பெரும் பகுதி உந்தன் வெற்றியில்
முயற்சியில் சிறிதே பின் தங்கினாலும்
முதல் முயற்சியில் ஒரு படி சறுக்கினாலும்
சோர்ந்து போய் உட்கார்ந்துவிடாதே

வெற்றிக்கு சின்ன இடைவெளி தராதே
முயற்சிக்கு பலன் வெற்றி இல்லையெனினும்
அனுபவத்தை கொடுத்துவிட்டு செல்கிறதே

சொல்லிலும் செயலிலும் நேர்மை
பேசும் வார்த்தையில் என்றும் இனிமை
தகிக்கும் வார்த்தைகளுக்கும் பதிலில் குளுமை
அத்தனையும் உனக்கு தருவது வெற்றியே

தூற்றுவோரை புன்னகையோடு நின்று பார்
அதுவும் உனக்கு வெற்றியே
முயற்சியில் சற்றே கலங்கினாலும்
மனம் மட்டும் தளர்ந்து விடாதே

வெற்றி கனி கையில் கிட்டினாலும் சரி
தோல்வியின் அனுபவமாக பாடம் ஆனாலும் சரி
முயற்சியை மட்டும் விடவே விடாதே
உந்தன் வெற்றிக்கு முதல் படி
என்றும் முயற்சி ஒன்று தான்

நம்பிக்கையோடு முயற்சித்து பார்
மனிதரின் மனம் உன் வசம்....
நேசத்தை கொடுத்து மனதை வசமாக்கு

யார் சாட்சி....

மாலையில் மெல்ல மறையும்
சூரியன் கிசுகிசுப்போடு
என் காதில் உரசி
உரைக்கும் வார்த்தைகள்
நான் மறைகிறேன் மெல்ல
காதலன் வருகைக்கு
காத்திருக்கும் பெண்ணே
என் பின்னே நீ
வருவதெப்போது?
காதலன் உண்மையானவனா
உன்னை அதிகம் நேசிப்பவனா
திருமணத்திற்கு இசைபவனா
உன் காதலுக்கு
மறைந்து கொண்டிருக்கும்
நான் சாட்சி
நான் மறைவதை கண்ட
நீ சாட்சி
உன்னை விட்டு அதோ
உன் காதலன்
வழி மாறி போனதற்கு
யார் சாட்சி?
காத்திருக்கும் உன்
வேதனைக்கு யார் சாட்சி?

அந்த காலம் இந்த காலம்

நம் காலமா இப்போதிருக்கும் நிலை?
பெரியவர் பேச்சு கேட்டு
அதன்படி நடந்து
இஷ்டமில்லா படிப்பும் படித்து
இஷ்டமில்லா வாழ்வும் வாழ்ந்து
இதோ பெற்றேன் நல்முத்து பிள்ளைகளை
என்னை கண்டித்து வளர்த்த
என் தாய் தந்தை போலல்லாமல்
அன்பாய் அரவணைத்தேன்
அதிக சுதந்திரம் தந்தேன்
நான் அறியாததெல்லாம்
என் பிள்ளை செய்து
என்னை அசத்தியப்போது
அசந்து நின்று பாராட்டினேன்
கொண்டாடினேன் திறமைகளை
அதிக செல்லமும் கொடுத்தேன்
பலனை அனுபவிக்கிறேன்
சிறு வார்த்தை கூட பொறுக்காமல்
என்னிடம் சொல்லாமல்
ஓடி போகிறேன் என்கிறானே
என்னை பயமுறுத்தும்
என் பிள்ளையை கண்டு
அதிர்ச்சியாய் நிற்கிறேன்
என் காலம் வேறு
என் பிள்ளையின் காலம் வேறு
பெற்றோர் பேச்சை மீறாமல்
சொல்பேச்சு கேட்டது அந்த காலம்
பிள்ளை பேச்சு மீறாமல்
பிள்ளையின் அட்டகாசத்தை கண்டு
அமைதியாய் இருக்கணும்
அது இந்த காலம்...
அறிவாய் பேசும் பிள்ளைக்கும்
என்னை போலவே
மூக்கு நுனியில் கோபம் நிற்குமா?
மெத்தப்படித்தும் அடங்கி இருந்தது
அந்த காலம்
மெத்த படித்து முன்னுச்சி முடிஒதுக்கி
காலரை தூக்கி விட்டு கொள்வது
இந்த காலம்...
அடித்து திருத்தியது அந்த காலம்
அன்பாய் அரவணைத்து
நல்லுரை கூறவேண்டும் என்பதே
இந்த காலம்
அடியை வெறுக்கும் பிள்ளைகள்
சுடுசொல் தாங்கா பிள்ளைகள்
வெறுப்பை உமிழும் பிள்ளைகள்
மூக்கு நுனியில் கோபம்
துன்பத்திலும் அசரா பிள்ளைகள்
நாமும் தான் சற்றே இளகுவோமே
அன்பாய் சொல்லி பார்ப்போமே
கேட்காமல் போவார்களா பிள்ளைகள்
நம்பிக்கையோடு முயற்ச்சிக்கிறேன்
பிள்ளைகளே இக்காலத்து பிள்ளைகளே
அன்பாய் இருந்தால் தீருமா உங்கள் கோபம்?

Tuesday, December 18, 2007

பிரிவின் வலி

காத்திருக்க காத்திருக்க தான்
உன்னை பிரிந்திருக்கும்
வலியை உணர்கிறேன்
சில நாட்கள் காக்க வைத்தாய்
விளையாட்டாக‌
அப்பொழுதும் அறியவில்லை
நீ என்னை நிரந்தரமாக பிரிய வைக்கும்
பரிட்ஷை என்று
பிரித்துச்சென்ற‌ காலனுக்கும்
புரியவில்லை என் மனக்கவலை....

நினைவுகள்

உன் நினைவுகள் என்னை
தின்று கொண்டிருக்கும் வரை
நான் உன்னை மறப்பதில்லை
என் உயிர் மூச்சு பிரியும் வரை
உன் நினைவுகள் என்னை விட்டு
விலகுவதுமில்லை....

கன்னிக்காதல்

நட்பாய் தொடங்கி
காதலாய் கசிந்துருகி
ஏக்கங்களே கனவுகளாகி
கண்ணீரோடு விடை தந்தேன்
என் கன்னி காதலுக்கு....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...