கதம்ப உணர்வுகள்

Saturday, December 22, 2007

நீ மட்டும் என்னுடையவளானால்....

மௌனங்களை கூட மொழிபெயர்ப்பேன்
நீ மட்டும் பேசினால்
வாழ்க்கையின் வெறுமைகளுக்கு
வண்ணம் தீட்டுவேன்
நீ மட்டும் என் தூரிகையானால்
என் இதயம் கூட பறக்கும்
சந்தோஷ சிறகு கொண்டு
நீ மட்டும் உடனிருந்தால்
காற்றிலேயே கவிதை எழுதுவேன்
நீ மட்டும் என் உணர்வானால்
உயிர்களை வருத்தாமல்
உள்ளங்களை மட்டுமே வாங்குவேன்
நீ மட்டும் என் உயிரானால்
பூக்கள் இல்லாமலே
மணத்தை நுகர்வேன்
உன் நினைவு என் மனதில் பூத்தால்
காணும் கனவெல்லாம்
நிஜமாக்கி கொள்வேன்
நீ என் மதியானால்
கானல் நீரை கூட
பார்த்து மகிழ்வேன்
நீ என் நினைவானால்
காலங்களை கடந்தும்
காத்திருப்பேன்
உன் வரவு மட்டும் நிஜமானால்
உன்னை என்னுடையதாக்கி கொள்வேன்
நீ மட்டும் என் வாழ்வானால்
இறந்தாலும் பிரியாது
உன்னுடனே சங்கமிப்பேன்
நீ மட்டும் என்னுடையவளானால்....

என் தவிப்பு உன்னை என்னிடம்....

கனவு காண்பது சுகம்
கற்பனையில் சஞ்சரிப்பது இதம்
கண்களில் நீர் மறைக்க
உன்னை நினைத்து
அழுது கொண்டிருக்க
என் தவிப்பு உன்னை
அழைத்து வருமோ என்னிடம்....

எங்கே சென்றாய்...

நினைவுகளை மட்டும் எனக்கு
சொந்தமாக்கிவிட்டு
எங்கே சென்றாய்
என்னை தவிக்கவிட்டு...

காதல் படுத்தும் பாடு....

உண்மையை நேசிப்பவன் நீ
அழகை ரசிப்பவன் நீ
உள்ளத்தை கொள்ளை கொள்வதும் நீ
ரசனையை உள்ளடக்குவதும் நீ
உடலை தீண்டாது மனதை வெல்பவன் நீ
உயிராய் இருப்பவன் நீ
உண்மையை உரைப்பவன் நீ
காண்போரையெல்லாம்
உனக்கே ரசிகனாக்குவது நீ
இத்தனை செய்த நீ
இப்படி செய்ததேனடா?
காதலை உள்புகுத்தி
மனதை கொல்வது ஏனடா....

அழகு.....

அழகு என்ற மூன்றெழுத்திற்காய்
தலையணை நனைத்த நாட்கள் பல
என் தங்கையும் அழகு
என் அம்மையப்பனும் அழகு
என் தோழியரும் அழகு
பக்கத்து வீட்டு அக்காவும் அழகு
நான் மட்டும் ஏனிப்படி அழகில்லாமல்
விகார உதடுகளும் குச்சி உருவமும்....
அடுத்தவரின் அழுக்கு எண்ணங்களுக்காக
என்னை வருத்திக்கொண்டதும் உண்டு
பின் தானறிந்தேன் அதன் சூட்சமத்தை
ப்ரம்மன் என்னை படைத்ததின் அர்த்தத்தை
அழகினை ரசிப்பவனின் அந்தரங்கத்தில்
ஒருமுறையேனும் பாஞ்சாலியாவேன்
அதனால் இப்போது அழகின்மையால்
அழுவதே இல்லை நான்..
அழகில்லை என்பவரின் வார்த்தையையும்
அலட்சியபடுத்துகிறேன் ஆனந்தத்தோடும்
அலட்சியமாய் உதட்டை சுழிக்கும் சிரிப்போடும்....

சுகமான சுமையான நினைவுகள்

நான் செல்லும் இடமெல்லாம்
உன் நினைவுகள் என்னோடு
சஞ்சரிப்பது ஏனடா?
என் மனதில் நீ இருப்பதனாலா?
நான் முடிந்து விட்டால்
என் முடிவை என் நினைவுகள்
உனக்கு தகவல் தெரிவிக்குமாடா?
உன் நினைவுகளை நான் சுமப்பது போல்
என் நினைவுகளை நீ சுமக்கிறாயா
விட்டு பிரிய மனமில்லாமல்
உன்னை விட்டு சென்று விட்டால்
உயிர் முச்சு பிரிந்து விட்டால்
என்னுள் உறங்கும் உன் நினைவுகள்
உயிர் பெற்று எழுமா?
காற்றோடு கலந்து உன்னிடம் சேருமா
சேர்ந்த நினைவுகள் நலம் விசாரிக்குமா
என் பிரிவு உன்னை வருத்தும்போதெல்லாம்
உன் கண்ணீரை துடைக்குமா?
விளையாட்டு வினையாகவேண்டாம்
உன்னை நான் பிரியவும் வேண்டாம்
நம் நினைவுகள் என்றும் நம்மோடு
இடம் மாறி உன்னோடது என்னோடு
என் நினைவுகள் உன்னோடு
வாழ்வோம் நினைவுகளை சுமந்து
பிரிவு உடலுக்கே ஆன்மாவுக்கில்லையே
ஆதலால் கடப்போம் நாட்களை
நினைவுகள் சுமந்த சுகமான சுமையோடு.....

காதல் வாழ்க்கையாகுமா?

காதலில் தோன்றி
அன்பில் திளைத்து
பாசத்தில் மூழ்கி
முத்துக்களை பெற்றெடுத்தோமே
காதலல்லாது வேறென்னவாம்.....

பசித்தால் தானும் பகிர்ந்துண்டு
வலித்தால் தானும் துடித்து தவித்து
மரணித்தால் அழுது புரண்டு
உண்டானால் மகிழ்ச்சியில் திளைத்து
காதல் அல்லாது வேறென்னவாம்

உலகமே காதலில் தோன்றியது
காதல் இல்லாத உயிரினமும் இல்லை
மிருகங்களுக்கும் காதல் உண்டு
பட்சிகளுக்கும் காதல் உண்டு
மனிதருக்கு காதல் இல்லாமல்
வாழ்க்கையே இல்லை....

குழந்தையில் பொம்மை மேல் காதல்
பள்ளி வயதில் புத்தகத்தின் மேல் காதல்
பருவ வயதிலோ முதல் காதல்
திருமணத்தின் பின்னோ உண்மை காதல்
முதிர்ந்த பின் துணையின் மேல் காதல்
மரணம் நெருங்க இறைவன் மேல் காதல்

உலகமே காதலின் பிடியில்
இதில் உண்மை காதலென்ன
உடையாத காதலென்ன
பிரியாத காதலென்ன
பிடிபடாத காதலென்ன
பார்க்காத காதலென்ன

பெண்ணை பிடிக்க காதலை முயற்சிக்கிறான்
பிடித்த பின்னோ காதலை முறிக்கிறான் தேவன்
முறித்த காதலின் வலியில் துடிக்கிறான் காதலன்
காதலனை காக்க வருகிறாள் மற்றொருத்தி மனைவியாக

காதல் வார்த்தை மட்டுமல்ல
காதல் வாழ்க்கை கூட
காதல் இல்லா கவிதையும் இல்லை
காதல் இல்லா வாழ்க்கையும் இல்லை

தடையில்லா வாழ்க்கை பயணம்

முடிவில்லா பயணம் தடையில்லா பயணம்
நல்லது நாலும் செய்யும் மனமும்
உதவி என்றும் செய்யும் குணமும்
இறந்தும் செய்யும் உடலுறுப்பு தானமும்
மற்றோரை என்றும் வாழவைக்குமே
தடையில்லா வாழ்க்கை பயணமே
தானம் பெற்றோர் மனதில் நாமும்
என்றும் இறையாய் நிலைப்போமே....

ஏனம்மா அனுப்பினாய் தனியே....

துணை வா என்றேன்
இருட்டிலும் துணை வந்தாய்
துன்பத்திலும் என்னுடன் இருந்தாய்
என் கண்ணீர் காண சகிக்கமாட்டாய்
பின் ஏனம்மா எனக்கு
திருமணம் செய்து வைத்தாய்
இத்தனை தூரம் ஏனம்மா அனுப்பிவைத்தாய்
வேரோடு பிடுங்கி தெரியாதவர்
வீட்டில் என்னை விட்டுவிட்டாயே
பயம்மாக இருக்கிறது அம்மா
என்னை தனியாக அனுப்பினாயே
வரதட்சனை போதவில்லையாம்
போட்ட நகைகள் போதவில்லையாம்
என்னை எரித்து விட்டார்கள் அம்மா
என் உடம்பு எரிகிறதும்மா
அம்மா என்னை உன் மடியில்
தலை சாய்த்துக்கொள் அம்மா
ஒரே உறக்கம் அதிகமாகிறது அம்மா
தாகம் எடுக்கிறது அம்மா
மடியில் சாய்த்துக்கொள்ளேன் அம்மா.....

வெறுப்பது ஏனோ...

ஆன்மாவை உள்ளடக்கி
உயிர் கொடுத்து
உருவம் கொடுத்து
வாரிசை சுமந்து
பத்திரமாய் பெற்றெடுத்து
பரவசத்தோடு எட்டி பார்த்து
மாமி அலுத்து கொள்கிறாள்
சே இதுவும் பொண்ணு தானா
கணவனோ வந்தும் பார்க்கவில்லை
பெண்ணில்லாத உலகமும் உண்டோ
பெண்னில்லாத தெய்வமும் உண்டோ
மனிதரே பெண்குழந்தை மட்டும்
வெறுப்பது ஏனோ?